Heel veel eerste keren

Och och wat hebben we het druk! Al 11 dagen geen tijd gevonden om een mooi stukje te schrijven, maar nu eindelijk wel! We hebben een hoop beleefd de afgelopen anderhalve week, zijn inmiddels aardig bekomen van de cultureshock (voor zover we die hadden) en zijn inmiddels aanbeland op een paradijselijk eiland genaamd Gili Trawangan. Laat me echter bij het begin beginnen.

Zoals gezegd zijn we na het vorige berichtje het binnenland in getrokken, naar Ubud, het culturele centrum van Bali. Via de lonely planet belandden we bij een mooi hostel waar we onze eigen cottage betrokken. Daarna door naar de markt, waar we trots vanaf kwamen omdat we voor het eerst succesvol wisten af te dingen \o/ Daarna een lekker biertje met Thijs (Schut) gedronken, want die was in de buurt.

De volgende dag hebben we fietsen gehuurd om de omgeving te verkennen: heel vet om door kleine dorpjes en tussen de rijstvelden door te fietsen, en onderweg enkele tempels bezocht. Bij een van die tempels ontmoeten we Madi, die de 2 dagen er op onze privegids werd voor centraal- en oost Bali. De eerste dag een balinese dans gezien en daarna de bergen in het oosten op (Gunung Batur en Gunung Aging) en heel veel tempels gezien. ‘s Avonds terug maar zijn dorp, waar helaas hotel 1 dicht was en hotel 2 te prijzig, zodat hij ons naar optie 3, een homestay bracht, waar we voor 75000 rupiah (€5.75) een kamer konden krijgen. We waren de enige gasten, en hoewel de kamer wat muffig rook leek het ons voor die prijs wel prima. Dat hebben we geweten…

Onze gids voelde zich behoorlijk bezwaard dat ie ons in een wat slecht onderhouden homestay achter moest laten, dus die nodigde ons eerst uit om bij hem thuis thee te gaan drinken. Erg vet om eens bij iemand thuis te komen, helemaal omdat de hele familie er bezig was voorbereidingen te treffen voor de halfjaarlijkse tempelceremonie (elke familie woont er op een compound met een eigen familietempel). Terug in ons ‘hotel’ begonnen we al snel spijt te krijgen van onze keuze: hoe langer we keken, hoe viezer het leek, en ondanks een fan in de deuropening wilde het niet afkoelen of minder muffig worden. Op zich overkomelijk, dus dan maar gewoon slapen. Uitkleden, lamp uit, nog even de ereaders uit de tas pakken, en dan een groot beest in het donker onder die tas zien wegschieten, hop onder het bed 😐 Kris maakte het niet zo veel uit, maar ik ben helaas niet zo’n held: uren heb ik, opgekruld in m’n lakenzak, liggen piekeren wat de fuck er onder die tas vandaan schoot (spin, schorpioen, gecko, agressieve mini-pygmee), of het zou bijten en of die beet dodelijk zou zijn. In de tussentijd werkte het bed ook niet mee: als je naar het midden rolde gaf de vering zo ver mee dat je bijna op de vloer zakte. Al met al hebben we zeker 2 uur kunnen slapen die nacht 😛

De volgende ochtend werden we weer opgepikt door Madi, die ons een tweede (lekkerder) ontbijt aanbood om de laatste voorbereidingen van de tempelceremonie nog te zien, waarna we heel centraal Bali zijn doorgecrosst. Uiteindelijk zijn we gedropt in Lovina, aan de noordkust, waar we 3 nachten zijn gebleven en waar we echt níks hebben gedaan: zwembad, strand en vooral heel veel gelezen.

Vier dagen geleden zijn we doorgetrokken naar het oosten, naar Amed, om de boot te kunnen pakken naar de Gili-eilanden. We zouden daar eigenlijk maar 1 nachtje blijven en de volgende ochtend vroeg de boot pakken, maar we vonden het er zo leuk dat we ‘s ochtends de boottickets naar een dag later hebben verzet. Dit was de eerste plek waar je niet elke 10m aan werd gesproken met ‘hey mister, need transport’ of ‘hello, massage? No? Maybe tomorrow?’. Dat begon ons namelijk al aardig de keel uit te hangen, maar hier kwamen de mensen gewoon naar je toe om een praatje met je te maken ipv om je portemonnee leeg te trekken, een verademing. We hebben een scooter en snorkels gehuurd en zijn de hele dag in omgeving gaan snorkelen.

Eergisteren hebben we dan alsnog de boot naar Gili T. gepakt, waar we gisteren zijn begonnen aan onze PADI open water diver-cursus. Gister de hele dag theorie en oefenen in het zwembad en vanmorgen onze eerste duik in open water, naar 12m diepte, te gek! O.a. meerdere zeeschildpadden gezien, naast grote hoeveelheden bontgekleurde vissen. Kris heeft nog wel wat last van 1 oor, maar hopelijk is dat morgen over, want dan gaan we weer (en overmorgen nog 2x). Als we hiermee klaar zijn vertrekken we waarschijnlijk naar Gili Meno, het eilandje hier aan de overkant, waar bijna niemand komt, en daarvandaan dan door naar Lombok, maar dat zal pas ergens komend weekend zijn. Tot die tijd zitten we hier nog wel even goed 😀

Dikke kussen van Sebas & Kris

7 Reacties op “Heel veel eerste keren”

Reageer op Bea

Deze wordt niet weergegeven