Komodo’s, haaien en roggen

We zijn alweer meer dan een maand op pad, de tijd begint langzaam maar zeker steeds sneller te gaan. Desalniettemin zijn we niet bepaald opgeschoten: we aten vanavond romantisch verse vis op het strand van Jimbaran, toen we ons bedachten dat we hier precies een maand geleden ook al zaten. Letterlijk dus nul kilometer opgeschoten. We hebben daarentegen wel de nodige kilometers afgelegd sinds ons laatste bericht. Kort samengevat zagen de afgelopen 3 weken er als volgt uit…

Ons duikavontuur op Gili Trawangan heeft niet lang geduurd: Kris bleek een ooronsteking te hebben en mocht van de lokale dokter direct aan de antibiotica en prednison. Helaas mocht ze ook 3 dagen niet duiken, dus we moeten onze PADI open water nog ergens af gaan maken. We zijn de volgende dag direct vertrokken naar Gili Meno, een nog paradijselijker eiland dan Trawangan, 500 meter verderop. Hier hebben we twee dagen heerlijk op het strand gelegen, het eiland was veel rustiger dan Trawangan, heel weinig toeristen, en we hadden een prachtige eigen bungalow met uit bed uitzicht op de palmbomen en een gezellige kakkerlak in bed.

Na twee dagen zijn we weer met de boot verhuisd, ditmaal naar Sengiggi op Lombok. Na een dagje op een scooter het binnenland verkend te hebben zijn we na 2 dagen meteen weer doorgetrokken: op jacht naar Komodovaranen, vier dagen en vier nachten op een boot van Lombok naar Flores. We hadden een chille groep van 20 mensen aan boord, met wie we allemaal op het dek sliepen. De tweede avond en nacht kwamen we in een zware storm terecht: stortregens, harde wind en vooral hele hoge golven, vrij angstaanjagend omdat er 2 jaar geleden nog een soortgelijke boot in een storm was vergaan. Gelukkig hebben we het overleefd (zonder te kotsen!) en werden we de volgende ochtend wakker bij het volgende schitterende eiland, met een spiegelgladde zee en een strakblauwe lucht. De dagen werden gevuld met snorkelen in verlaten lagunes, trekkings naar watervallen op onbewoonde eilanden, snorkelen met mantaroggen (wat een gave beesten!) en uiteindelijk natuurlijk het bezoek aan Komodo en Rinca. Daar huist de Komodovaraan die zich onder andere voedt met waterbuffels, zwijnen en af en toe een mens -menig toerist is nooit meer teruggevonden… Uiteindelijk vielen de draken een beetje tegen: tijdens de trekking kwamen we ze niet tegen, maar er lagen er wel een aantal in het dorpje te bakken in de zon. Of ze hier door de bevolking gelokt worden met eten werd niet echt duidelijk, maar het was natuurlijk niet zo spannend als een ontmoeting in het wild.

Vorige week vrijdag gingen we weer aan land in Labuan Bajo op Flores. Samen met een Brits/Argentijns stel dat we op de boot hadden ontmoet zijn we oostwaards getrokken, eerst naar Ruteng (waardeloze stad) en de dag er na direct door naar Bajawa. In Bajawa hebben we een scooter gehuurd, om de traditionele dorpjes met inheemse stammen in de omgeving te bezoeken. Dit keer hadden we een semi automaat, en dat hebben we geweten! Met gevaar voor eigen leven schokten we de bergen door en bij elke keer schakelen viel Kris zowat van de scooter. Iedereen lachte ons keihard uit. Gelukkig was het de moeite waard: de dorpjes waren prachtig en de dorpsbewoners heel aardig. Daarna zijn we nog lekker gaan chillen in de hot springs, onze eerste warme douche (weliswaar in zwaveldampen) in weken! Na Bajawa zijn we verder gereisd naar Moni, om van daaruit de meren in de Kelimutu vulkaan te bekijken. We kwamen aan het eind van de middag aan en omdat het helder was, zijn we gelijk naar boven gegaan. Er zijn 3 meren in de vulkaan, die alledrie een andere kleur hebben: turquoize, donkergroen en bruin. De kleuren van de meren worden veroorzaakt door mineralen in het water en  veranderen om de zoveel jaar. Heel indrukwekkend en we waren precies op tijd: na een uurtje kwamen de wolken en kon je niets meer zien.

Vanuit Moni hebben we de bus gepakt naar Maumere, en omdat de bus te vol zat, mochten we dit keer plaats nemen op het dak! Lekker door de bergen gekringeld, 4 uur lang genoten van de prachtige uitzichten, het zonnetje, de muziek van onze buurman en de blikken van alle locals in de dorpjes die we passeerden: wajoooo, zitten daar nou 2 blanken op het dak? HELLO MISTER!!! Toen we in Maumere (kutstad) aankwamen, zijn we meteen achterop een scooter gesprongen naar een paradijselijke en spotgoedkope bungalow op het strand 30 km verderop in the middle of nowhere. Daar hebben we 2 dagen gechilld met het Britse/Argentijnse stel. De laatste dag hebben we nog een snorkeltripje gemaakt waarbij we een haai en een adelaarsrog hebben gespot! Super vet!!

Afgelopen vrijdag hebben we vanuit Maumere het vliegtuig gepakt naar Bali, om daar onze grote vriend de wereldreiziger Michiel te treffen in Kuta. Was heel leuk om elkaar na zo’n lange tijd te zien en we hebben lekker bijgekletst en tips uitgewisseld. Kuta is verder niet zo bijzonder, erg toeristisch en vol met ordinaire ozzies. Chiel hebben we inmiddels weer uitgezwaaid en morgen vertrekken we naar Java. We zijn benieuwd wat voor spannends we daar weer gaan beleven. Indonesie kan voor ons in ieder geval niet meer stuk: allemachtig wat is het hier prachtig!

2 Reacties op “Komodo’s, haaien en roggen”

Reageer op Opa

Deze wordt niet weergegeven